Salvatore Curaba: “Gelukkkig zijn en goede prestaties gaan hand in hand”

Salvatore Curaba: “Wie de moed heeft om te geven, krijgt het meest terug”

 

Salvatore Curaba, is de CEO en medeoprichter van de onderneming EASI in Nijvel, gespecialiseerd in de ontwikkeling van business-software. Het bedrijf heeft ook kantoren in Luik, Luxembrug, Leuven en Gent. Met ondertussen 170 medewerkers realiseert het een omzet van zowat 25 miljoen euro. Meer en meer krijgt Curaba, zoon van Siciliaanse immigranten en  gewezen profvoetballer bij la Louvièire en Charleroi ook in Vlaanderen aandacht omwille van zijn doorleefde visie op leiderschap. Centraal daarin staan de woorden erkenning, vrijheid, transparantie, uitdaging en liefde. Luisteren naar het betoog van Salvatore Curaba is eigenlijk ook filosoferen en nadenken over de zin van het leven.

Liefde

“Ik ben aan een boek aan het werken en in de gesprekken die ik daarover voer, komen ook herinneringen uit mijn jeugdjaren weer naar boven. Ik ben eigenlijk altijd een leider geweest, in mijn sportploegen en in de jeugdbeweging. Maar wel altijd een zeer beschermende leider. Iemand die wilde dat zijn teamleden het goed hadden. Dat heeft er dus altijd in gezeten bij mij. Misschien omdat ik het geluk heb gehad opgevoed te worden in een zeer warm gezin. Ik heb echt altijd enorm veel liefde gekregen van mijn ouders, mijn broers en zussen. Daarom besef ik denk ik ook goed hoe belangrijk liefde is in een professionele omgeving. Ik zal één van de weinigen in de businesswereld zijn, die dat woord zonder schroom durf gebruiken, maar liefde is echt enorm belangrijk. Medewerkers van een bedrijd die liefde ervaren, die zijn echt tot heel veel in staat. Ik hoor vaak klagen over de werkattitude van medewerkers, die het lastig hebben om zich de maandag naar het werk te slepen en die bij wijze van spreken een gat in de lucht springen als op vrijdag het weekend begint. En ik vind dat eigenaardig. De notie “werken”, zou eigenlijk niet mogen bestaan.”

Basisbehoeften

“Wat we doen in ons professionele leven zou ons ultieme plezier moeten zijn. Dat proberen wij bij Easi te bewerkstelligen en dat lukt ook erg goed. Enkele jaren geleden hebben wij een berijf in Leuven overgenomen, waar voornamelijk vijftigers werkten die moe waren, uitkeken naar hun pensioen en veelal nog drie of vier dagen werkten. Omdat we erin geslaagd zijn daar ook de EASI-mentaliteit te laten doordringen, zijn ze eigenlijk al vrij snel nadien komen vragen om opnieuw full time te kunnen werken. Het bewijst nog maar eens dat mensen, ongeacht hun leeftijd altijd dezelfde behoeftes hebben: erkenning, vrijheid, transparantie, uitdagingen en liefde. Dat we medewerkers die, met alle respect, een beetje uitgeblust waren, weer enthousiast hebben gekregen, doet me enorm veel plezier. Ik ervaar het dagelijks: hoe meer je geeft, hoe meer je terugkrijgt. Geven is een centrale notie in onze bedrijfsvoering. Vandaar ook dat we enkele jaren geleden de beslissing hebben genomen om de medewerkers de kans te geven aandelen te kopen van het bedrijf. Ik heb nu nog slechts 60% van de aandelen, de rest is in handen van 41 medewerkers. Dat betekent dat een kwart van de medewerkers mede-eigenaar is van het bedrijf. Dat is toch prachtig.”

Controle is niet meer van deze tijd

“Ik was 35 toen ik Easi heb opgericht. Mijn kinderen waren toen drie en vijf. Ik heb enorme risico’s genomen toen, en misschien zou het een normale reflex zijn om mezelf daarvoor te belonen door alle aandelen te houden, maar zo zit ik niet in elkaar. Want geven levert meer op. Ik ben ervan overtuigd dat het bedrijf misschien maar 30 medewerkers had gehad als ik alle aandelen voor mezelf had gehouden. Nu zijn we met 170 en zorgen we dus in meer gezinnen voor geluk.  Bedrijven die alles willen controleren, dat is niet meer van deze tijd. Mensen voelen dat ook aan en stappen daar relatief snel op. In een tijd waarin iedereen zegt dat mensen meer en meer jobs bij meer en meer werkgevers zullen doen, zijn wij een enorme uitzondering. Mensen komen hier binnen en ze blijven voor heel hun carrière. Dat komt omdat we alles met hen delen: vertrouwen, kennis, aandelen en liefde. En ook omdat we hen aanmoedigen, schouderklopjes geven en een uitdaging bieden waar ze het beste van zichzelf in kunnen leggen. Op die manier kunnen ze zich ontplooien en uitgroeien tot managers.  Ik zeg altijd dat iemand zich pas een echte leider kan noemen als hij zich als het ware laat voorbijsteken door de leiders die hij heeft gevormd. Dat is voor mij de graadmeter voor een echt geslaagd professioneel leven. Zeventien jaar na de oprichting van Easi heb ik daardoor eigenlijk geen werk meer. Precies daardoor kan ik nog meer tijd steken in menselijke contacten en in het promoten van dit nieuwe leiderschap. Want ik ben ervan overtuigd dat het dit soort leiderschap is dat we echt nodig hebben.”

Anders omgaan met ontslag

“Jammer genoeg hebben wij ook bij Easi twee mensen moeten ontslaan. Voor mij was dat enorm zwaar. Het voelt toch een beetje aan als falen in waar ik voor sta. Maar ook in dat geval, meen ik te mogen zeggen dat het ontslag op een atypische manier is verlopen. Ik heb die mensen omhelsd en met hen afgesproken dat ik over achttien maanden tijd vrij maak om samen met hen te gaan eten. Ik ben hen dankbaar voor de vijf jaar van hun leven die ze aan Easi hebben gewijd. Als we ontslag over het algemeen meer op die warme menselijke manier zouden kunnen aanpakken, dan ontstaat eigenlijk een andere wereld. Maar er is nog een lange weg af te leggen. Ook bij Easi. Tegelijk ben ik immers ook enorm competitief. Je mag nooit denken dat je er bent, want als je dat denkt, geef je eigenlijk het startschot voor een negatieve spiraal. Ik ben ervan overtuigd dat Easi mettertijd zal doorgroeien tot een bedrijf van 500 medewerkers. Ik zet daar geen timing op. Ik leg geen targets op, maar ik voel gewoon dat we dit kunnen realiseren door de bedrijfscultuur die we hebben kunnen installeren. Het is zoals de titel van dat liedje van Novastar: “The best is yet to come”.”

Het is een misvatting dat geluk en hard werken niet kunnen samengaan

“Maar dat gaat niet zonder hard werken. Het is niet omdat we ernaar streven dat medewerkers echt gelukkig zijn, dat we niet beseffen dat er hard moet gewerkt worden. Het is een wijd verbreide misvatting dat geluk en hard werk niet hand in hand kunnen gaan. Kijk maar naar de enorme inspanningen die atleten en sporters leveren. Die ervaren zij niet als werk. Het is gewoon hun passie. Als je er als bedrijf in slaagt met dezelfde houding aan de slag te gaan dan vervaagt de notie “werk”. Het doet mij eht plezier hier medewerkers te zien doorgroeien tot manager. Dat is ook de bedoeling, want managers van buiten de organisatie aannemen, is eigenlijk een kaakslag in het gezicht van de medewerkers die bij ons het beste van zichzelf geven. Managers hebben in wezen drie kwaliteiten nodig: ze moeten leiding kunnen geven, een ondernemende geest hebben en sterke organisatorische vaardigheden. Met die basis is enorm veel te bereiken. En bij Easi mogen we ons gelukkig prijzen met een heel sterke concentratie van mensen die over die vaardigheden beschikken. We doen er ook alles aan om hen die vaardigheden te laten ontwikkelen.”

Moed

“Ik leef echt niet om macht te hebben, wel om een leven te kunnen leiden waarin ik omringd ben door interessante mensen. Mijn grootste kwaliteit is volgens mij dat ik moed heb. Moed om beslissingen te nemen die misschien tegen de stroom inroeien. Ik had moed toen ik op mijn vijfentwintigste besliste om een carrière als profvoetballer stop te zetten. Maar ook moed toen ik besliste om een eigen bedrijf op te richten op een ogenblik dat ik nochtans op het punt stond benoemd te worden tot manager in een heel grote organisatie, waardoor mijn professionele broodje gebakken zou zijn geweest. En ik vind ook dat het van moed getuigt om bij Easi te kiezen voor een participatief managementmodel en voor het bieden van de mogelijkheid aan de medewerkers om aandeelhouder te worden. Moderne leiders hebben die moed nodig. Ook om toe te geven dat ze het op een bepaald ogenblik niet gemakkelijk hebben. Ook om, zoals ik vorig jaar gedaan heb, het rooster met de lonen en e bonussen te herzien, omdat ik vond dat de managers eigenlijk te veel begonnen te verdienen. Ik ben daarover in discussie gegaan, en een beetje tot mijn verwondering, is mijn voorstel om hun lonen en bonussen te verlagen en het geld dat we zo bespaarden te verdelen onder de andere werknemers, relatief snel aanvaard. Het sterkt me in de overtuiging dat ook op andere niveaus veel meer moed nodig is. Ik denk dan in de eerste plaats aan de politiek. Politici zijn niet dom en weten wat zou moeten gebeuren om onze maatschappij vooruit te helpen. Alleen durven ze de juiste beslissingen niet nemen omdat ze schrik hebben dan niet meer verkozen te geraken. Ik zou een gat in de lucht springen als politici de enige moedige beslissing durven nemen die op dit moment voor een quantumsprong in de goede richting zou kunnen zorgen: een wet uitvaardigen die zegt dat elk politiek mandaat maximaal vijf jaar mag duren. Als die wet gestemd zou raken, dan zouden we pas politici krijgen die de juiste beslissingen durven nemen. Ik ben er fier op dat ik kan zeggen in verschillende omstandigheden moed te hebben getoond. Ik ben er ook fier op te kunnen zeggen dat ik authentiek ben. Dat is bij mij geen loos woord dat ik gebruik omdat het in de mode is. Iedereen ziet aan mij of ik goed of slecht gehumeurs ben. Tegen een minister praat ik op dezelfde manier als tegen een schoonmaakster. We zijn allemaal mensen. Als we op een menselijke manier met elkaar omgaan en elkaars talenten waarderen, dan komen we het verst. De resultaten die we met Easi neerzetten zijn daar het beste bewijs voor.”